Ik loop een ieder aan te sporen om leuk een stukje te schrijven voor de website, dan mag je zelf toch niet ontbreken. Nu zag het er 3 jaar geleden niet uit dat ik hier zou trainen, goed Crossfit Heerhugowaard had zich aangekondigd te vestigen op het industrieterrein en de eerste mail had ik al verstuurd. Ik was me toch een partij enthousiast, ik zou het eerste lid gaan worden. Een week voor de opening zak ik door me rug, de volgende mail met een afzegging kon de deur uit. Dion heeft de mails volgens mij nog steeds want ik heb er veel gestuurd haha. Uiteindelijk zakte bij mij toch de moed in de schoenen en liet ik het varen om na een paar maanden het crossfitten toch met een kennis op te pakken, enkel in Alkmaar. Een 10 rittenkaart was het begin, helaas door rugklachten maar 5 ritjes gehad. Het vuurtje was wel lichtjes aangestoken. Het zou voor mij de voorbereiding zijn op het Wereldkampioenschap Obstacle Racen in Ohio.

Dit WK was voor mij een unieke ervaring en een groot succes, dit smaakte naar meer, enkel moest ik wel van die overtollige kilo’s af, ohja fit worden was ook wel handig. Zo gebeurde het toch dat ik in december weer een mail stuurde voor een proefles. Dan heb ik toch een beetje drempelvrees en sta je ineens voor een deur, van een nieuw begin(al wist ik dat toen nog niet). Nou, Sarah ontving me vriendelijk gevolgd door de zin: Je naam komt bekend voor, had jij niet vorig jaar al gemaild? Je kan alleen maar met schaamrood, Ja antwoorden. De toon was alvast gezet, en die toon is nooit meer weggegaan. Van me eerste Clean, die meer weg had van een curl, een poging overhead squat en denken hoe kom je ooit met die stang naar beneden, tot touwtje springen. Soms is het heerlijk om terug te denken aan hoe je begon, bij het schrijven van dit stuk zie ik alle bewegingen die ik maakte, een wallball maken en dat Sarah en Lise in je nek staan te hijgen dat je dieper moet zakken, hem vervolgens weer maken en nog steeds niet diep genoeg zijn.

Sarah en Dion zijn voor mij echt de ideale coaches, ik heb redelijk wat trekjes neem het gooien van je touwtje als je die double unders weer eens niet haalde, maar dan de woorden van Sarah, blijft rustig en Dion die gewoon zei ik wil dat je er iedere keer als je hier bent 50 maakt. Maakt niet uit hoelang je maakt er 50. Er vliegen gelukkig nu geen touwtjes meer door de box. In de box heb ik een tweede thuis gevonden, er wordt vaak gevraagd of ik er woon. Zo voelt het soms wel, moet er namelijk vaak aan denken me eten mee te nemen naar de box omdat ik er dan weer veel te lang blijf hangen.

Soms is het niet eens zo dat ik heel lang train maar dan vind ik het gewoon erg gezellig en dan hang ik zo maar ineens een paar extra lessen in de box. Het lekkere is dat je toch in principe alle gemakken hebt, ik kan heerlijk me eigen trainingen volgen en daarnaast lekker de lessen mee doen. Deze verslaving zorgde er zelfs voor dat ik dit ook op mensen wil overbrengen, zo ben ik vorig jaar geslaagd voor me Level 1 Crossfit certificaat en met Overload T.O.P. A. Nu sta ik niet enkel in de les maar soms ook voor de les. Die ervaring vind ik echt super, ik heb gewoon een full time baan maar als Dion vraagt kan je invallen op me vrije dag denk ik er eigenlijk niet eens bij na, ik zeg volmondig ja en geef dan met veel plezier de les.

Ik vind de ontwikkeling over de afgelopen twee jaar zo mooi om te zien, ik ben flink wat overtollig gewicht kwijt geraakt, ik kan bewegingen die ik ten eerste nog nooit had gezien en toen ik ze zag nooit dacht dat ik ze kon. Ik heb me vrienden ontmoet in de box, nieuwe vrienden gevonden, en veel heel veel gezellige mensen ontmoet.

Ik zal proberen mezelf te ontwikkelen als Atleet en als Coach met hulp van voor mij twee gouden personen en niet te vergeten alle prachtige individuen in de box.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *